DAHA NE KADAR ÇALACAKSIN

Sonunda bize de geldi.

Üstelik çok ukala, şımarık kaba ve zalimce

Kapıyı hiç çalmadan, haber vermeden öylece girdi evimize.

Sinsice geldi ve hepimizi hapsetti.

Hayatın sesini işte o zaman daha çok duymak istedim.

Kelimelerim, düşüncelerin, sözlerim için hayata teşekkür ettim.

Çünkü hayatın verdiklerini küstahça almaya çalışan bu virüs, leb- i deryada seni kendine mahkum etmeye çalışıyor.

Kendini korumanın sayısız yolunu denerken o,  koşup gelip seni korkutuyor.

Seni bir odaya mahkum eden bu düşman, sana kapının ardından sadece sevdiklerinin, sesini dinlemen için izin veriyor.

Oysa odalarımız dinlenme yerimizdi.

Hayal kurma yerlerimizdir.

Odamız mahremiyetimizdir.

Odamız bizim mutluluğumuzu, hüznümüzü, sevincimizi...  Kendimizle başbaşa kalıp, hatta anılarımızı yazdığımız özgür alanımızdır.

Şimdi ise mapushane gibi.

Artık özgür irademiz bile onun inisiyatifinde.

Git!

Hatta defol!

Sevdiklerimize sarılmak, koklamak oysa ki güçlü bir sakinleştirici etkisi yaratıp, huzur verirken, insanları o kadar birbirinden uzaklaştırıp mesafe koydu ki sevgiler bile "uzak" oldu. Irak oldu.

Evet sorumluluk şart. Evdeyiz. Çünkü başkalarına "saygı" duymamız lazım.

Saygının korku ve çekinmeyle bir ilgisi yoktur. Saygı diğer insanların özgürlüklerine olan gerçek ilgidir.

Saygı içindedir. Saygı baskıyla olmaz.

TÜRKİYE'nin kıpkırmızı CORANAVİRÜS haritası sadece "SAYGISIZLIĞIN" bilançosudur.

Biz "insanlığımızı" tıpkı deneyde olduğu gibi, bir kap, üstü delik, altı delik, üstten su koyuyorsun, alttan akıp gidiyor misali bomboş kalan "kap" gibi tüketiyoruz.

Dünya olarak bir türbülanstan geçiyoruz. Toplumsal olarak, bireysel olarak değerlerimiz alt-üst olmuş durumda. Bastığımız zeminden, tutacağımız el hatta gideceğimiz yol "güven" vermez oldu.

Artık oyalama bizi. Ekonomi, insanlık, sağlık, eğitim her şeyimizi yok ediyorsun. Senin, keyfine göre mi dönecek bu koca dünya?

Rüyalarımızda bile girdin. Sen kimsin? Böyle gasp edilmez ki vakit, hayat ve insanlık.

Hayatımız tek kullanımlık ve bunu harcayacak bir virüs mü?

Hayat şimdidir. Ama sen onu mahvediyorsun.

Hayatımızdan şimdiye kadar 7ay çaldın. Daha ne kadar çalacaksın?

Hayatımıza bugün dünden daha fazla dikkat etmemiz lazım. Dünden daha fazla emek vermek gerek. Yarına daha iyi bir geçmiş bırakamazsak, gelecek bize...

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.